الزام به رفع رطوبت و نم؛ مسئولیت قانونی مالک ، مستاجر یا همسایه

وکیل الزام به رفع رطوبت ؛ مسئولیت قانونی مالک ، مستاجر یا همسایه مزاحم ؟ رطوبت در ساختمان نه تنها موجب تخریب تدریجی دیوارها، سقف یا کف می شود، بلکه آسایش ساکنان را نیز سلب می کند. در مواردی منشاء رطوبت، تقصیر همسایه طبقه بالا، نشت لوله ها یا سهل انگاری مالک قبلی است.

اما آیا قانون راه حلی برای این مشکل دارد؟
اگر همسایه یا مالک مسئول رفع رطوبت نباشد، چه باید کرد؟

در این مقاله به زبان ساده بررسی می کنیم چگونه می توان با دعوای الزام به رفع رطوبت، مانع ادامه خسارات شد و از حقوق قانونی خود دفاع کرد.

رطوبت ساختمان؛ منشأ و آثار آن از منظر حقوقی

رطوبت ممکن است ناشی از نشت آب از طبقات بالایی، ترکیدگی لوله های قدیمی، ساخت وساز غیراصولی، یا حتی نفوذ رطوبت از پشت بام یا دیوارهای بیرونی باشد. قانون مدنی در مواد ۳۲۹ و ۳۳۱، به صراحت مسئولیت جبران خسارت ناشی از ورود خسارت به مال دیگری را متوجه مباشر یا سبب قرار داده است. بنابراین اگر شخصی با سهل انگاری خود باعث نفوذ رطوبت به ملک دیگری شود، مسئول جبران آن است.

الزام به رفع رطوبت؛ چه زمانی می توان طرح دعوا کرد؟

اگر همسایه، مالک قبلی یا حتی سازنده، نسبت به ترمیم و رفع منشاء رطوبت اقدامی نکند، متضرر می تواند به دادگاه مراجعه کرده و با طرح دعوای الزام به رفع رطوبت، وی را به انجام اقدامات فنی لازم وادار کند. این دعوا زمانی قابل طرح است که از طریق اظهارنامه، تذکر و توافق، مسئله حل نشده باشد و رطوبت همچنان ادامه داشته باشد.

مرجع صالح برای طرح دعوای الزام به رفع رطوبت

با توجه به این که این دعوا جنبه غیرمالی دارد (هدف، الزام شخص به انجام تعمیرات و رفع مشکل است)، مرجع صالح دادگاه عمومی حقوقی محل وقوع ملک خواهد بود. حتی اگر خسارت مالی هم وارد شده باشد، دعوای خسارت جداگانه طرح می شود و بر دعوای اصلی الزام به رفع رطوبت اثری ندارد. در این صورت اگر بهای خواسته در دعوای مطالبه خسارت تا 100 میلیون تومان باشد، دادگاه صلح و اگر بیشتر باشد، دادگاه عمومی حقوقی محل وقوع ملک صالح به رسیدگی خواهند بود.

مدارک لازم برای اقامه دعوا

برای طرح این دعوا، مدارک زیر ضروری است:

سند یا اجاره نامه ملک برای اثبات مالکیت یا تصرف قانونی؛
اظهارنامه رسمی به طرف مقابل؛
کارشناسی تأییدکننده منشأ رطوبت؛
عکس ها یا گزارش های فنی از محل آسیب دیده.

در مواردی دادگاه رأساً کارشناس رسمی را تعیین می کند تا منشاء رطوبت و میزان مسئولیت هر طرف را مشخص نماید.

ارتباط الزام به رفع رطوبت با سایر دعاوی

در بسیاری موارد، دعوای الزام به رفع رطوبت با دعوای مطالبه خسارت یا مزاحمت همسایه و ممانعت از حق همراه می شود. به عنوان مثال، اگر فردی از رطوبت آسیب جدی دیده باشد، می تواند هم زمان با دعوای الزام به رفع مشکل، تقاضای خسارت مادی و حتی معنوی کند.

همچنین اگر مالک مسئول در واحد خود حاضر به رفع مشکل نشود و موجب ایجاد مزاحمت برای ملک دیگران گردد، دعوای مزاحمت هم قابلیت طرح خواهد داشت. در هر صورت، تشخیص دقیق نوع دعوا و نحوه اقامه آن، باید توسط وکیل متخصص ملکی بررسی شود.

رفع رطوبت و مسئولیت های مستاجر

گاهی مسئله ترکیدگی لوله ها و رطوبت، مربوط به خود ملک است و مالک نسبت به تعمیر آن اقدام نمی کند. در چنین حالتی ممکن است ملک تحت تصرف مستاجر باشد. در این صورت، مستاجر می تواند نسبت به الزام موجر به تعمیر ملک اقدام کند. همچنین، از آنجا که اصولا در قرارداد های اجاره راهکار فسخ قرارداد نیز در صورت خرابی ملک برای مستاجر پیش بینی می شود، این امکان وجود دارد که مستقیما نسبت به فسخ قرارداد اقدام کند. حتی اگر چنین نباشد، در صورت الزام و عدم تعمیر از جانب موجر، مستاجر حق فسخ خواهد داشت.

اقدام حقوقی، تنها راه حل مؤثر

رطوبت در ملک می تواند به آرامی و بی صدا خسارات جبران ناپذیری وارد کند. در صورتی که طرف مقابل از مسئولیت خود شانه خالی کند، طرح دعوای الزام به رفع رطوبت راهی قانونی و مؤثر برای حفاظت از ملک و جلوگیری از ادامه آسیب است. با استفاده از نظر کارشناس، مدارک مستند و مراجعه به دادگاه، می توان طرف مقابل را وادار به رفع مشکل کرد. جهت کسب اطلاعات بیشتر مقاله وکیل مطالبه ورود خسارت و قوانین آپارتمان نشینی ، و همچنین وکیل الزام موجر به تعمیرات را مطالعه فرمایید.

اگر در چنین شرایطی قرار دارید و نمی دانید چگونه باید از حق خود دفاع کنید، مجموعه حقوقی وکیل نادری با تجربه ای گسترده در دعاوی ملکی، آماده ارائه مشاوره تخصصی و پیگیری مؤثر پرونده شماست.